روح قدسى بايد تا با روح القدس ارتباط و اتصال بلكه اتحاد يابد . در اين نكات تأمل بسزا بايد كرد تا به مغزى و لب مطلب رسيد . و همچنين است سخن در ارواح ديگرى كه در اصحاب ميمنه و مشأمه هست . يعنى مقصود يك حقيقت ذات مراتب است . روح الايمان كه در اصحاب ميمنه است همان است كه در كتب عقليه از آن بقوه عاقله تعبير مىشود كه به آن ايمان بعالم غيب آورد و عدل پيشه كرد كه امام فرمود و خوف خدا دارد فبه آمن و عدل و خافوا الله عزوجل ، روح مقربين واجد اين مرتبه است با اضافه كه آن قوه قدسيه يعنى روح القدس است كه در نبى و وصى و بالجمله در مقربين باختلاف درجات است روح قدسى را وصف فرموده است كه لاينام و لايغفل و لايلهو و لايزهو ، و روح القدس كان يرى به . فبروح القدس عرفوا ما تحت العرش الا ما تحت الثرى . رسول الله صلى الله عليه و آله فرمود تنام عينى ولاينام قلبى . خداوند در سوره نجم فرمود : فاوحى الى عبده ما أوحى ما كذب الفؤاد مايرى لقد رآى من آيات ربه الكبرى . و در سوره اعلى فرمود : سنقرئك فلا تنسى . و در آخر سوره جن فرمود : عالم الغيب فلا يظهر على غيبه أحدا الا من ارتضى من رسول فانه يسلك من بين يديه و من خلفه رصدا ليعلم أن قدا بلغوا رسالات ربهم و احاطه بمالديهم و أحصى كل شى عددا . و در سوره انعام فرمود ( آيه 76 ) وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و در سوره آل عمران فرمود ( آيه 44 ) ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ و از اين گونه آيات در اوصاف دارنده روح قدسى در قرآن كريم بسيار است . امام در وصف دارنده روح قدسى فرمود كه غفلت و لهو و زهو ندارد . سفراى الهى در حد مشترك بين عالم ملك و عالم ملكوت قرار گرفته اند كه با هر يك از آن دو عالم بوجهى مشاركت دارند در اطلاعشان بر ملكوت سموات و ارض چون ملائكه اند و در مطعم و مشرب و منكح و امثال اين امور چون بشر كه دستى بعالم إله